Support Your Local Team (1)

Χαραυγιακός Ηλιούπολης

Ο Χαραυγιακός έως το 1949 ήταν ανεξάρτητο ποδοσφαιρικό σωματείο. Την χρονιά εκείνη συγχωνεύθηκε για πρώτη φορά στα χρονικά, με την Άμυνα Ηλιουπόλεως και την Αστραπή Ηλιουπόλεως και έτσι δημιουργήθηκε ο Α.Ο. Χαραυγιακός Ηλιουπόλεως, που έκτοτε εντάχθηκε επίσημα σε κατηγορία της Ένωσης Αθηνών. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1950-51 μετείχε στη "Δόκιμη Κατηγορία". Το 1956 έλαβε χώρα και δεύτερη συγχώνευση, καθώς ο ανερχόμενος Χαραυγιακός ενώθηκε με την Αθλητική Ένωση Ηλιουπόλεως. Και πάλι το όνομα που επικράτησε ήταν αυτό του Χαραυγιακού, ως ισχυρότερης ομάδας της περιοχής. Την περίοδο 1996-97 η ομάδα εμφάνισε σημάδια διάλυσης και τερμάτισε τελευταία στο Νότιο όμιλο της Γ'εθνικής με 5 νίκες, 5 ισοπαλίες και 24 ήττες. Ο Χαραυγιακός Ηλιούπολης ήταν ο πρωταθλητής για την αγωνιστική περίοδο 2012-2013 στο πρωτάθλημα τής Α΄ κατηγορίας Αθηνών, όμως δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδό του στην Γ΄Εθνική διότι τερμάτισε στην δεύτερη θέση στους αγώνες κατάταξης [μπαράζ]. Σημαντική επιτυχία είχε και την περίοδο 2014-2015 όταν έφθασε στον τελικό τού κυπέλλου Ε.Π.Σ.Αθηνών ο οποίος έγινε στο γήπεδο του Πανιωνίου στην Νέα Σμύρνη .Ο Χαραυγιακός Ηλιούπολης όμως δεν κατάφερε να κερδίσει τον τίτλο, γιατί έχασε στο 105΄ λεπτό της παράτασης 1-0 από την ομάδα τού Αιγάλεω. Την περίοδο 2016-2017, ο Χαραυγιακός τερμάτισε πρώτος, στον πρώτο όμιλο της ΕΠΣ Αθηνών, όμως δεν κέρδισε την άνοδο στην Γ' Εθνική, καθότι έχασε από το Αιγάλεω 3-1 σε αγώνα μπαράζ, στο γήπεδο Ριζούπολης. Επίσης την ίδια χρονιά έφτασε στον τελικό κυπέλλου Αθηνών, όπου ηττήθηκε με 2-1 από τα Σούρμενα , στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης. Αξίζει να σημειωθεί πως στο ματς αυτό, υπήρξε τεράστια προσέλευση των φίλων του Χαραυγιακού με 1000 άτομα να γεμίζουν τις δύο θύρες που τους δόθηκαν. Την σεζόν 2017-2018, ο Χαραυγιακός αναδείχθηκε πρωταθλητής του δεύτερου ομίλου της ΕΠΣ Αθηνών και ύστερα από 22 χρόνια θα επιστρέψει στη Γ' Εθνική καθώς δεν θα υπάρξουν μπαράζ. Τελικά, την επόμενη χρονιά υποβιβάζεται.

Οι οπαδοί αποτελούν τον 12ο παίκτης

Ο σύνδεσμος των οργανωμένος οπαδών του συλλόγου ονομάζεται Nerazzurri Gate 3. Αποτελούν ασπίδα για την ομάδα μην διστάζοντας μερικές φορές να κοντραριστούν με οποιοδήποτε απειλήσει τα ιδανικά τους.

Δόξα Βύρωνα

Η Δόξα Βύρωνα ιδρύθηκε το 1945. Η πρώτη έδρα της ομάδας ήταν στην περιοχή Αμυγδαλιές που βρισκόταν πίσω από το σκοπευτήριο. Την περίοδο 1963-64 αγωνίστηκε στη Β Εθνική και κατέλαβε τη 10η θέση στον 1ο όμιλο με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί. Είχε 12 νίκες (με πιο σημαντική αυτή με 1-0 επί της Παναχαϊκής στην Πάτρα), 7 ισοπαλίες και 9 ήττες.Μετά από 11 χρόνια παραμονής σε μικρότερες κατηγορίες επανήλθε στη Β Εθνική την περίοδο 1974-75. Πραγματοποίησε κακή εμφάνιση και κατετάγη τελευταία (20η) στο 2ο όμιλο με 4 νίκες, 6 ισοπαλίες και 28 ήττες και με αρνητικό ρεκόρ τερμάτων (36-109). Χαρακτηριστικό παιχνίδι της περιόδου ήταν το εντυπωσιακό ματς εναντίον του Πανασπροπυργιακού που έληξε με νίκη της Δόξας 6-5. Η Δόξα επανήλθε στη Β Εθνική την περίοδο 1991-92 και κατετάγη 8η με 10 νίκες, 14 ισοπαλίες και 10 ήττες και με εντυπωσιακές εκτός έδρας επιτυχίες επί του Ιωνικού με 2-3 και του Αιγάλεω με 2-4. Την επόμενη χρονιά (1992-93) κατέλαβε την τελευταία θέση (18η) με 8 νίκες, 10 ισοπαλίες και 16 ήττες. Εκείνη τη χρονιά εντυπωσίασαν οι νίκες επί του Παναιτωλικού με 4-0 στο Αγρίνιο και επί της πρωταθλήτριας Νάουσας με 2-0 στο Βύρωνα.Επανήλθε στη Β Εθνική την περίοδο 1995-96 και κατετάγη 8η με 14 νίκες, 7 ισοπαλίες και 13 ήττες, ενώ την επόμενη χρονιά (1996-97) τερμάτισε 9η με 16 νίκες, 4 ισοπαλίες και 14 ήττες. Οι εκτός έδρας επιτυχίες εκείνης της χρονιάς που έκαναν αίσθηση είναι το 2-4 στις Σέρρες επί του Πανσερραϊκού και το 0-7 στον Πύργο επί του Πύργου 79. Την περίοδο 1997-98 κατέλαβε την 12η θέση με 11 νίκες, 9 ισοπαλίες και 14 ήττες. Έμεινε αήττητη στα 2 παιχνίδια που έδωσε με τον Άρη (0-0 στο Βύρωνα και 1-1 στο Χαριλάου). Η επόμενη χρονιά (1998-99) ήταν και η τελευταία της στη Β Εθνική. Κατέλαβε την 15η θέση με 8 νίκες, 13 ισοπαλίες και 13 ήττες. Σημαντική επιτυχία της χρονιάς η νίκη με 0-1 στο Αλκαζάρ επί της Λάρισας.Έκτοτε και μετά την απουσία του κ. Στάικου από τα διοικητικά της ομάδας και με τεράστια οικονομικά προβλήματα, η ομάδα της Δόξας αρχίζει να πέφτει κατηγορίες φτάνοντας την Γ' ερασιτεχνική κατηγορία.

Πάντα δίπλα στην ομάδα

Οι Blue Army είναι ο οργανωμένος πυρήνας οπαδών του Δόξα Βύρωνα όπου ακολουθούν την ομάδα σε κάθε παιχνίδι σε οποιαδήποτε έδρα και αν αγωνίζεται ο σύλλογος. Η στήριξη τους δεν σταματάει στο ποδοσφαρικό τμήμα αλλά συνεχίζει όπου υπάρχει τμήμα της ομάδας.

Γ.Σ Ηλιούπολης

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 δραστηριοποιούνταν τρεις ομάδες ποδοσφαίρου στην περιοχή της Ηλιούπολης: ο Π.Α.Ο. Ηλιούπολης με έδρα την Αγία Μαρίνα και χρώμα εμφάνισης μπλε, η Φλόγα με έδρα το Νησάκι και χρώμα εμφάνισης κόκκινο και ο Διγενής. Το 1967 οι δύο πρώτες, Π.Α.Ο. και Φλόγα συγχωνεύτηκαν. Το χρώμα που καθιερώθηκε ήταν το κυανέρυθρο, το όνομα δε της ομάδας «Γυμναστικός Σύλλογος Ηλιούπολης». Πρώτος πρόεδρος ορίστηκε ο Κ. Πουλιάδης. Το 1953 , δηλαδή παραπάνω από μισό αιώνα πριν, ο εμπνευστής της ιδέας του Γυμναστικού Συλλόγου Ηλιούπολης, Δημήτρης Γενάρης και Παθιασμένος με το ποδόσφαιρο ο Δημήτρης Γενάρης, γέννημα θρέμμα Ηλιουπολίτης οραματίστηκε την ένωση των δύο προπολεμικών σωματείων της πόλης. Τον ΠΑΟ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ αγωνιζόμενο με μπλε φανέλα και την ΦΛΟΓΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ που συμπλήρωσε το κόκκινο χρώμα στην ιστορική φανέλα του Γ.Σ.Η. Το σήμα δεν θα μπορούσε να ‘χει άλλο σύμβολο από τον Ήλιο με εννιά ακτίνες, όσα τα γράμματα στο όνομα της πόλης. Το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου αγωνιζόμενο για πολλά χρόνια στις τοπικές κατηγορίες της Αθήνας κέρδισε την άνοδο στην Γ’ Εθνική κατηγορία για πρώτη φορά το 1986 όπου αγωνίστηκε για μία μόνο χρονιά πριν γνωρίσει τον υποβιβασμό με απόφαση σκάνδαλο της εποχής και ευρισκόμενη στην κορυφή της βαθμολογίας 2 αγωνιστικές πριν την λήξη του πρωταθλήματος. Μετά από 20 σχεδόν χρόνια αγωνιστικής αδράνειας στα τοπικά πρωταθλήματα φτάνοντας ως το Β’ τοπικό, το 2005 πήρε την άνοδο για την Γ’ Εθνική κατηγορία. Τα επόμενα τρία χρόνια ο σύλλογος αγωνίστηκε στην Γ’ Εθνική δίνοντας σημαντικά παιχνίδια και κερδίζοντας σημαντικά ντέρμπι μέσα έξω από την Ηλιούπολη με αποκορύφωμα την άνοδο στην Β’ Εθνική κατηγορία. Μια κατηγορία στην οποία αγωνίστηκε για δύο χρονιές πρωταγωνιστώντας σε αρκετά ματς, με τελικό αποτέλεσμα τον εκ νέου υποβιβασμό της, κατόπιν απόφασης της Ε.Π.Ο και όχι για βαθμολογικούς λόγους. κατόπιν η ομάδα αγωνίστηκε στην Δ’ Εθνική με αρκετά προβλήματα δεν κατόρθωσε να παραμείνει και υποβιβάστηκε στην Α΄κατηγορία Αθηνών όπου αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.

Πάντα πιστοί στα ιδανικά τους

Οι Rebels Gate 9 δεν είναι μπορούν να θεωρηθούν ένα απλό οπαδικό κίνημα. Είναι συνυφασμένοι με την ιστορία του συλλόγου σε όλες της φάσης ζωής του. Δίνουν δυναμικό παρόν εντός και εκτός έδρας γεγονός που τους ανάγει σε υπολογίσιμη δύναμη. Δεν είναι λίγες οι φορές είναι που έχουν συγκρουστεί με αντίπαλους οπαδούς άλλα και με παράγοντες της ομάδας. Είναι ένα δείγμα του τι μπορεί να γίνει από την αγνή αγάπη για τον σύλλογο.

Α.Ο Ιωνικός Νίκαιας

Η περιοχή της Νίκαιας ανέδειξε αρκετούς μεγάλους ποδοσφαιριστές. Η Α.Ε. Νίκαιας μάλιστα συμμετείχε στο πρώτο πρωτάθλημα της ενοποιημένης Α΄ Εθνικής Κατηγορίας το 1959-60, χωρίς όμως συνέχεια. Όλοι οι μεγάλοι παίκτες έφευγαν από τα σωματεία της Νίκαιας για τις μεγάλες ομάδες του ΠΟΚ, κυρίως τον Ολυμπιακό, με αποτέλεσμα οι ομάδες της Κοκκινιάς να μένουν μακριά από διακρίσεις. Ο Ιωνικός ιδρύθηκε το 1965 από την ένωση δύο σωματείων της περιοχής, της Α.Ε. Νικαίας και του Άρη Πειραιά. Οι ελπίδες για διάκριση της ομάδας όμως δεν έγιναν πραγματικότητα, κυρίως λόγω της γειτνίασης με τον Ολυμπιακό. Το 1989 ο Ιωνικός κέρδισε την άνοδο στην Ά Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ο Δημήτρης Μελισσανίδης, που οδήγησε την ομάδα στην Α΄ Εθνική, αποχώρησε από την προεδρία και δεν βρισκόταν κανείς να διαθέσει 50 εκατομμύρια για τη μετατροπή του σωματείου σε ΠΑΕ. Τότε εμφανίστηκε ο Νίκος Κανελλάκης, ο οποίος σαν σύμβουλος αρχικά διέθεσε το μεγαλύτερο μέρος του ποσού και η ομάδα ξεπέρασε το σκόπελο.

Μια ζωή εκεί...

Μέχρι το 1989 υπήρχαν δύο σύνδεσμοι του Ιωνικού. Ο ΣΦΙΝ και ο Σύνδεσμος Φιλάθλων Αγ. Γεωργίου, όμως δεν κατάφεραν να συσπειρώσουν τη νεολαία του Ιωνικού, καθώς υπήρχε αγεφύρωτο χάσμα απόψεων για τους σκοπούς που θα έπρεπε να εξυπηρετούν οι σύνδεσμοι. Οσο ο Ιωνικός ήταν στη Β΄ Εθνική δεν υπήρχε μεγάλο πρόβλημα, καθώς η Νεάπολη ήταν έδρα απαγορευμένη για όλες τις ομάδες της κατηγορίας. Με την άνοδο στην Α΄ Εθνική όμως, το “ζωντανό” κομμάτι του λαού του Ιωνικού έπρεπε να οργανωθεί για να προστατευθεί η ομάδα από τυχόν ακραίες ενέργειες. Την ανάγκη αυτή ήρθε να καλύψει ο Συνδεσμος των Rangers. Ο Σύνδεσμος Οπαδών Ιωνικού Rangers Club ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1989 από τον Στέλιο Παλαιοχωρίτη, ο οποίος ήταν και ο “νονός” του. Το όνομα επιλέχθηκε για να τονιστεί ότι ο νέος σύνδεσμος θα ήταν από εδώ και στο εξής ο “φύλακας” του Ιωνικού, η ασπίδα που θα απέκρουε κάθε χτύπημα που θα είχε στόχο την ομάδα. Τα πρώτα γραφεία του συνδέσμου ήταν στην πλ. Ελευθερίας στον Κορυδαλλό, σε μια περιοχή που μέχρι και σήμερα είναι στέκι αρκετών Ιωνικών. Με το καλημέρα φάνηκε η δυναμική του συνδέσμου. Στο πρώτο παιχνίδι του Ιωνικού στην Α΄ Εθνική με αντίπαλο τον Αρη, συγκεντρώθηκαν 2000 άτομα έξω από τον σύνδεσμο και έφυγαν πορεία από την πλατεία Ελευθερίας για το Αιγάλεω. Μέσα σε ένα χρόνο τα μέλη του συνδέσμου είχαν ξεπεράσει τα 1000, κάνοντας τον σύνδεσμο έναν από τους πιο δυναμικούς στην Ελλάδα.Ο Σύνδεσμος παρέμεινε στον Κορυδαλλό ενάμιση χρόνο. Οικονομικά προβλήματα οδήγησαν στην απόφαση να μπει λουκέτο στα γραφεία του Κορυδαλλού και να μεταφερθεί στο καφέ που διατηρούσε ο πρόεδρος του συνδέσμου στην Νεάπολη. Αυτό δεν επηρέασε καθόλου τη δυναμική του συνδέσμου, τα μέλη του οποίου έδιναν βροντερό παρών κάθε Κυριακή όπου κι αν έπαιζε ο Ιωνικός. Το καλοκαίρι του 1995, αποφασίστηκε το άνοιγμα γραφείων στην καρδιά της Νίκαιας, στη συμβολή των οδών Π. Ράλλη και Π. Τσαλδάρη. Υπάρχει πλέον η εμπειρία για να αποφευχθούν τα λάθη του παρελθόντος και το νέο ξεκίνημα είναι εντυπωσιακό. Στη Νίκαια ο σύνδεσμος ξαναγεννιέται κυριολεκτικά. Πολύ γρήγορα εγγράφονται περισσότερα από 500 μέλη, τα οποία αλωνίζουν τα γήπεδα σε όλη την Ελλάδα. Από την Ξάνθη μέχρι το Ηράκλειο, όπου κι αν παίζει ο Ιωνικός κάθε Κυριακή, έχει τους Rangers δίπλα του. Είναι η εποχή που το όνομα Rangers γίνεται συνώνυμο του Ιωνικού και ο Τύπος τον κατατάσσει μέσα στους μεγαλύτερους μεμονωμένους συνδέσμους της Ελλάδας.Το 1999 τα γραφεία του Συνδέσμου μεταφέρονται στην οδό Ηρακλέους στη Νεάπολη. Τον Ιανουάριο του 2004 για πρώτη φορά, ο σύνδεσμος επεκτείνεται με την ίδρυση δεύτερου club στον Αγ. Γεώργιο Νικαίας, με την ονομασία Members Club. Η κίνηση για το άνοιγμα του δεύτερου συνδέσμου έγινε από τα παλιά ιδρυτικά μέλη του συνδέσμου που είχαν αποτραβηχτεί, με στόχο την επανασυσπείρωση του κόσμου του Ιωνικού.Το καλοκαίρι του 2009 ο Σύνδεσμος διέκοψε κάθε γέφυρα επικοινωνίας με την ΠΑΕ Ιωνικός και ξεκίνησε αγώνα μέχρι τέλους για την κάθαρση της ομάδας. Αγνόησε απειλές, μηνύσεις και ακολουθώντας σταθερή πορεία, κατάφερε μετά από 2 χρόνια να απελευθερώσει την ομάδα από τα δεσμά που την είχαν μετατρέψει σε σκοτεινό κομπάρσο.Οι Rangers από τον Οκτώβριο του 2011 έως τον Ιούνιο του 2013 ανέλαβαν τη διοίκηση του Ιωνικού, που κινδύνευε με διάλυση λόγω δυσθεώρητων χρεών. Τον πρώτο χρόνο δόθηκε μεγάλος αγώνας για να απαλλαγεί ο σύλλογος από τα χρέη και τις δεκάδες προσφυγές της ΠΑΕ, ενώ το δεύτερο χρόνο ο Ιωνικός κατάφερε και αναδείχθηκε πρωταθλητής στον 9ο όμιλο της Δ' Εθνικής και επέστρεψε πανηγυρικά στη Γ' Εθνική. Τον Ιούνιο του 2013 οι Rangers παρέδωσαν τη διοίκηση, επιστρέφοντας στη φυσική τους θέση, στις εξέδρες των γηπέδων. Όμως μέσα στην επόμενη διετία ο Ιωνικός αλλάζοντας 3 φορές Διοίκηση, τον Αύγουστο του 2015 βρίσκεται και πάλι Διοικητικά ακέφαλος με ορατό τον κίνδυνο να μην δηλωθεί συμμετοχή στο προσεχές πρωτάθλημα Γ' Εθνικής. Κάτι τέτοιο θα ήταν καταστροφικό καθώς η ομάδα θα βρισκόταν στο Γ' τοπικό. Έτσι οι Rangers για ακόμα μία φορά και παρά τις τραγικές οικονομικές συγκυρίες που επικρατούν βγήκαν "μπροστά", κατέθεσαν συμμετοχή στο πρωτάθλημα και δημιούργησαν ένα ανταγωνιστικό σύνολο που είχε μια αξιοπρεπή πορεία. Για την σεζόν 2016-17 οι Rangers εστιάζουν στο οργανωτικό κομμάτι της κερκίδας και του συνδέσμου ευελπιστώντας η νέα Διοίκηση να φέρει τον Ιωνικό στις επαγγελματικές κατηγορίες.Στόχος του συνδέσμου είναι να έχει ισχυρή παρουσία μέσα στο γήπεδο και να ενισχύει εντός των γηπέδων τα αθλητικά τμήματα του Ιωνικού και τις προσπάθειες των Νέων Διοικησεων σε ολα τα Τμηματα. Ειμαστε Απενταντι μονο στους Εχθρους του Ιωνικου μας και σε αυτους που δεν σεβονται την Υπεροχη πορεια και ιστορια του Συνδεσμου μας απο το 1989.....

Εθνικός Πειραιώς

Ο Εθνικός Ο.Φ.Π.Φ. είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τον Πειραιά και αποτελεί το ποδοσφαιρικό τμήμα του ιδρυτικού αθλητικού σωματείου Εθνικός Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς-Φαλήρου που ιδρύθηκε το 1923.Αποτελεί ένα από τα πρώτα τμήματα που συστάθηκαν μετά την ίδρυση του σωματείου και μία από τις ιστορικότερες ποδοσφαιρικές ομάδες της Ελλάδας, έχοντας 36 συνολικά παρουσίες στην Α΄ Εθνική κατηγορία, από τις οποίες οι 30 είναι συνεχόμενες από την περίοδο 1959-60 μέχρι την περίοδο 1989-90 και έχοντας επίσης κατακτήσει το δεύτερο στην ιστορία κύπελλο Ελλάδας την αγωνιστική περίοδο 1932-33.Ο Εθνικός υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς, στα πρωταθλήματα της οποίας ήταν βασικός πρωταγωνιστής. To 1926 και μεσούσης της περιόδου 1925-26 oι διοικούντες του Εθνικού βλέποντας τις διαρκώς ευνοϊκές διαιτησίες προς τον έτερο μεγάλο του Πειραιά Ολυμπιακό, αποφάσισαν ν' αποσχιστούν από την Πειραϊκή Ένωση και να δημιουργήσουν δική τους λίγκα μαζί με άλλα ανεξάρτητα σωματεία που ιδρύθηκαν σε διάφορες συνοικίες του Πειραιά, ονόματι Σύνδεσμος Ποδοσφ. Σωματείων Πειραιώς, για να επιστρέψει όμως άμεσα την αγωνιστική περίοδο 1926-27.Στο διάστημα που συμμετείχε κατέκτησε τρία πρωταθλήματα Πειραιά, το 1928, 1929 και 1939, ενώ καταλάμβανε σχεδόν μόνιμα τη δεύτερη θέση τις υπόλοιπες περιόδους, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Στο πρωταθλήμα Πειραιά του 1929 ο Εθνικός ανακηρύχθηκε συμπρωταθλητής με τον Ολυμπιακό, αν και το παιχνίδι που θα έκρινε τον πρωταθλητή διακόπηκε από εισβολή οπαδών του Ολυμπιακού στο 80' και ενώ ο Εθνικός προηγούνταν 2-1. Επίσης το πρωτάθλημα του 1935, όπου πρωταγωνιστούσαν ο Εθνικός και ο Ολυμπιακός δεν ολοκληρώθηκε, επειδή η ΕΠΣΠ θεώρησε ότι δεν υπάρχει νόημα να συνεχιστεί, θεωρώντας ότι και οι δυο ομάδες θα φτάσουν στην τελική φάση του Πρωταθλήματος Νότου, ανακηρύσσοντας τους ανεπίσημα αυτήν την φορά, πάλι συμπρωταθλητές. Ο Εθνικός υπήρξε ένας από τους κύριους πρωταγωνιστές των πρώτων πανελλήνιων πρωταθλημάτων της ΕΠΟ. Στο πρώτο πρωτάθλημα που διοργανώθηκε την περίοδο 1927-28 συμμετείχε ως πρωταθλητής Πειραιά, χάνοντας τελικά το πρωτάθλημα από τον Άρη. Την επόμενη χρονιά (1928-29) κέρδισε πάλι τη συμμετοχή του στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, όμως η διοργάνωση δεν διεξήχθη. Την περίοδο 1934-35 αναδείχθηκε πρωταθλητής του νοτίου ομίλου, κερδίζοντας τη συμμετοχή του στον τελικό του πρωταθλήματος με αντίπαλο τον Άρη. Ο τελικός όμως δεν διεξήχθη με αιτιολογία την καλύτερη προετοιμασία της Εθνικής ομάδας για το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο, στερώντας έτσι από τον Εθνικό την ευκαιρία να διεκδικήσει ένα πρωτάθλημα.

Πινέζες όνομα και πράγμα

Το όνομα πινέζες ταιριάζει γάντι με τους οργανωμένους του Εθνικού Πειραιώς καθώς είναι "κολλημένοι" στην ομάδα. Η δράση τους μετράει 32 και πλέον χρόνια, υποστηρίζοντας αφιλοκερδώς όλα τα τμήματα του ιστορικού συλλόγου. Με διαχρονική δράση υπερασπιζόμενοι πάντα τις ιδέες τους. Ο σύνδεσμος αντιμετώπισε προβλήματα λειτουργίας στην διάρκεια των χρόνων παρόλα αυτά η αγάπη και η θέληση τους κράτησε την φλόγα αναμμένη. Ένα μελανό σημείο της ιστορίας του συνδέσμου και ολόκληρου του οπαδικού κινήματος ήταν η δολοφονική επίθεση που δέχτηκε ο φίλαθλος Κώστας Κατσούλης που με τίμημα της ζωής του υπερασπίστηκε τους συνοπαδούς του δεχόμενος πολλαπλά χτυπήματα. Έχοντας βρεθεί πολλές φορές στο στόχαστρο αντιπάλων οπαδών με άνανδρες επιθέσεις σε συνδέσμους.

Α.Ο Προοδευτική Νεολαία Κορυδαλλού

Ο Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία» με επίσημη πλήρη ονομασία «Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία Νικαίας Κορυδαλλού» έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1927, ωστόσο όμως προϋπήρχε από το 1925.Ιδρύθηκε στην ευρύτερη περιοχή των προσφυγικών συνοικισμών της Παλαιάς Κοκκινιάς και της Νέας Κοκκινιάς του Πειραιά, κατά τα πρώτα δύσκολα χρόνια μετά την Μικρασιατική καταστροφή και ως ιδρυτές του συλλόγου αναφέρονται οι Στ. Κοραής, Δ. Καραμπετιάδης, Άγγ. Μποντζίδης, Σ. Σαββίδης, Γεώργ. Αμφιλοχιάδης, καθώς και οι Μεταξάς και Ν. Βερτζόπουλος. Πρώτος πρόεδρος του συλλόγου διετέλεσε ο Στυλιανός Κοραής, πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη και βασικό ιδρυτικό μέλος του συλλόγου και μετέπειτα πρώτος δήμαρχος της Νέας Κοκκινιάς, σημερινή Νίκαια. Άμεσα και πιο συγκεκριμένα από τη δεκαετία του '30 μέχρι σήμερα, ο σύλλογος εκτός της Κοκκινιάς συνδέθηκε ιστορικά και με τον Κορυδαλλό, στην περιοχή του οποίου διατηρούσε τις εγκαταστάσεις του και διεξάγονταν διάφορες εκδηλώσεις του. Για χρώματα του συλλόγου επιλέχθηκαν το βυσσινί και το λευκό και για έμβλημά του, ο μυθικός αθάνατος «Φοίνικας», που αναγεννάται από τις στάχτες του, φανερώνοντας μια στάση μαχητικής και αισιόδοξης ζωής, που μέσα από τις στάχτες της καταστροφής, αναδιαμορφώνει το παρελθόν σαν ελπιδοφόρο μέλλον και πορεία με προοπτική. Η «Προοδευτική Νεολαία» που αναφέρεται ως «Προοδευτική Νεολαία Κοκκινιάς»και μετέπειτα ως «Προοδευτική Νεολαία Κορυδαλλού Κοκκινιάς» ή απλά ως «Προοδευτική» ιδρύθηκε σαν αθλητικός, ψυχαγωγικός και πολιτιστικός σύλλογος και αρχικά διέθετε Μουσικό τμήμα, Μορφωτικό τμήμα[18] και το τμήμα ποδοσφαίρου. Η ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος ξεκίνησε παράλληλα με αυτή του συλλόγου, πριν από την επίσημη του ίδρυση και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα ποδοσφαιρικά σωματεία που εντάχθηκαν στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, λαμβάνοντας αύξοντα Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 31.Από τον Σεπτέμβριο του 1926 αγωνίστηκε σε πλήθος φιλικών αγώνων με επίσημα και ανεπίσημα σωματεία του Πειραιά και της Αθήνας, συναντώντας κατόπιν μεταξύ άλλων τους Εθνικό Πειραιώς και Ολυμπιακό Πειραιώς. Τον Οκτώβριο του 1926 εντάχθηκε στο νεοσύστατο από τον Εθνικό Πειραιώς και άτυπο πρωτάθλημα του Συνδέσμου Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά μαζί με άλλα νεοϊδρυθέντα σωματεία σε διάφορες συνοικίες του Πειραιά, όπως Άμυνα Κοκκινιάς, Ατρόμητος Πειραιώς, Θησέας Πειραιώς, Πειραϊκός κ.α.,χωρίς όμως περαιτέρω συνέχεια καθώς τον Νοέμβριο του 1926 εντάχθηκε στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά, η οποία απορρόφησε τον άτυπο Σύνδεσμο Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιά. Τον Φεβρουάριο του 1927 και με την έναρξη των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Πειραιά της περιόδου 1926-27 συμπεριλήφθηκε αρχικά στην προκήρυξη του πρωταθλήματος και την Κυριακή 13 Φεβρουαρίου του 1927 συμμετείχε στην επίσημη έναρξη του πρωταθλήματος στο γήπεδο του πρώην Ποδηλατοδρομίου Νέου Φαλήρου με προγραμματισμένη αναμέτρηση πρωταθλήματος με αντίπαλο την Νεάπολις Πειραιώς η οποία δεν κατέβηκε στον αγώνα, χωρίς όμως περαιτέρω αγωνιστική δράση και ακολούθως συνέχισε την ανεπίσημη αγωνιστική δράση, δίνοντας πλήθος φιλικών αγώνων. Το 1928 και στα τέλη πλέον της δεκαετίας του 1920 εντάσσεται επίσημα στην Ε.Π.Σ. Πειραιά και δηλώνει συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας της περιόδου 1928-29, ξεκινώντας έκτοτε την επίσημη αγωνιστική της δράση. Στο πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας αγωνίστηκε μέχρι και τα μέσα τις δεκαετίας του '30 και συγκεκριμένα μέχρι και την περίοδο 1933-34. Συνέχισε στο πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας από την περίοδο 1934-35 και την περίοδο 1935-36 ισοβάθμησε στην 1η θέση της βαθμολογίας με τον Άρη Πειραιώς και ακολούθως ηττήθηκε με 1-0 στον αγώνα κατάταξης μεταξύ τους, χάνοντας την άνοδο. Τις επόμενες δύο περιόδους (1936-37 και 1937-38) συνέχισε να διεκδικεί την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, τερματίζοντας στις 3η και 2η θέση αντίστοιχα. Τελικά, την περίοδο 1938-39 και έπειτα από 10 χρόνια επίσημης αγωνιστικής δράσης, αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Β' Κατηγορίας και προβιβάστηκε στην πρώτη τη τάξει κατηγορία του πρωταθλήματος Πειραιά, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στον τελευταίο αγώνα της για το πρωτάθλημα και ενώ ήδη μαθηματικά είχε ανακυρηχθεί πρωταθλήτρια, αντιμετώπισε στο γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης την Άμυνα Κοκκινιάς, επικρατώντας πανηγυρικά με 3-0.Στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά θα καθιερωθεί μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '50 και συγκεκριμένα μέχρι και το 1959, με εξαίρεση 2 χρονιές που απουσίασε κατά την δεκαετία αυτή.

Proo No Gate 1977

Όλα άρχισαν το 1974 όταν ξεκίνησε η οργανωμένη μετακίνηση οπαδών για αποφυγή επεισοδίων. Τα μέρη που μαζεύονταν οι οπαδοί ήταν μέχρι τότε τα καφενεία. Από το 1927 υπήρχαν καφενεία που μπορούμε να πούμε ότι ήταν κάτι σαν σύνδεσμοι. Παράδειγμα διπλά στο σινεμά ακροπολ ,στην πλατεία Ελευθερίας εκεί που ήταν κάποτε το ‘καφενείο’ ,στην πλατεία Μεμου. H λέξεις no gate εμφανίστηκαν το 1977. Το γήπεδο τότε δεν είχε θήρες και ο κόσμος κάθονταν όπου υπήρχε συνωστισμός. Οι φανατικοί τότε ακολουθούσαν το επόπτη γύρω γύρω και άλλαζαν θέση ανάλογα με το τέρμα που είχε επίθεση η ομάδα. Ο πρώτος σύνδεσμος με όνομα no gate άνοιξε διπλά στο 2 γυμνάσιο στην οδό Μεμου. Ένα δωματιάκι χωρίς πολλά μέλη που δυσκολευόταν στην αποπληρωμή των ενοικίων. Κάτι σαν κατάληψη όπου λειτουργούσε σαν κοινόβιο και όλοι έφερναν εκεί τα υπάρχοντα τους. Αυτός ο σύνδεσμος έλκυε συνήθως χίπηδες και αριστερούς καθώς και περιθωριακούς ανθρώπους. Τότε υπόθηκε το συγκεκριμένο σύνθημα "η προο έχει την δίκη της ιστορία κάποιοι είπαν πως την έγραψαν φρικιά. Δυο λέξεις μονάχα no gate τρομοκρατία". Το 1980 άνοιξε σύνδεσμος στην οδό Μεμου. Ιδρυτικά μέλη ήταν οι Νεκταριος,Βιλλις ,Κονι και άλλοι, το Σ.Φ. Προοδευτικης. Παράλληλα λειτουργούσε και το vissini club στην Ταξιάρχων. Υπήρχαν τότε 3 σύνδεσμοι στον κορυδαλλό και πολλά καφενεία που είχαν τον ίδιο ρόλο. Στους Αγ. Ανάργυρους υπήρξε μάχιμο καφενείο όπου στεγαζόταν απέναντι από φιλάθλους του ιωνικού. Τότε υπήρχαν σύνδεσμοι και προοδευτικά καφενεία στην Λήμνο και στα Γιάννενα Οπαδοί της προο έρχονταν στους συνδέσμους στον Κορυδαλλό από την Δραπετσώνα, τον Πειραιά, το Κερατσίνι το Καλαμάκι, την Νέα Σμύρνη και τα Μανιάτικα. Πρώτη εκδρομή και των τριών συνδέσμων στην Κόρινθο περίπου 40 πούλμαν. Έπειτα ακολούθησαν εκδρομεύς στην Πάτρα και στην Λιβαδειά. Φιλικά με ξένες ομάδες στο Περιστέρι και στην Ρουμανία το 1985 για προετοιμασία για το κύπελλο εκθέσεων. Στο επονομαζόμενο κλουβί αγωνιζόταν από το 1971, τότε δεν υπήρχαν πανό παρά μόνο σημαίες, τροκάνες και καραμουζες για θόρυβο. Το 1979 εμφανίστηκαν τα πρώτα πανό. Η καλύτερη εποχή ήταν το 1980-81 όπου εκτιμάτε ότι οι σύνδεσμοι τότε κινητοποιουσαν 5,000 κόσμο ανά πάσα στιγμή. Παραδείγματα οι πορείες 2000 ατόμων στην Νεάπολη την εποχή του Βογιάτζη. Παλιότερα στο Καραΐσκάκη η προο είχε 30.000 κόσμο. Κορυδαλλός και Νίκαια μια γροθιά και πανηγύρια στην Μεμου στις νίκες και επεισόδια στις ήττες. Αποτελούσαν πάντα φόβο των διαιτητών καθώς πολλές φορές είχαν πέσει θύμα ξυλοδαρμού .

Ο.Φ.Η

Ο ΟΦΗ ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 1925 στο Γυμναστήριο της οδού Ιδομενέως όπου συνυπήρχαν αθλητές στίβου, αρσιβαρίστες, παλαιστές καθώς και ποδοσφαιριστές. Στο σπίτι του μετέπειτα γιατρού Μηνά Ζαμπόζη υπογράφτηκε το καταστατικό ίδρυσης του O.Φ.Η. (Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου), που είχε σαν φυτώριο τους προσκόπους του Ηρακλείου και τους τελειόφοιτους του Γυμνασίου Αρρένων της πόλης. Ο ΟΦΗ συνάντησε μεγάλη στήριξη από τους φιλάθλους κυρίως για της επιτυχίες του στο ποδόσφαιρο αλλά και στα άλλα αθλήματα και κυρίως στον κλασσικό αθλητισμό όπου στους Παγκρήτιους αγώνες είχε κυρίαρχη παρουσία. Η πορεία αυτή του ΟΦΗ βρήκε ανταπόκριση όχι μόνο στο Ηράκλειο αλλά και σε όλο το νησί της Κρήτης. Ο Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Ηρακλείου, στον ομώνυμο νομό της Κρήτης, όπου και βρίσκεται η έδρα του. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1925. Τα χρώματά της ομάδας είναι το μαύρο και το λευκό. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα: ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, υδατοσφαίρισης, κολύμβησης, άρσης βαρών, στίβου και σκακιού.

Ασπίδα στο νησί

Οι ομιλητές έχουν κυρίαρχο και σημαντικό ρόλο στην ιστορία του συλλόγου και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του. Ο μεγαλύτερος ασπρόμαυρος σύνδεσμος ονομάζεται Snakes Gate 4 και μετράει 33 χρόνια ζωής και αδιάκοπων δράσεων. Σε κάθε ματς το πέταλο γεμίζει ασφυκτικά και καθιστά το Γεντί Κουλέ ένα απόρθητο κάστρο. Χρόνια τώρα δεσπόζει η αντιπαλότητα με τους οπαδούς της ομάδας της Αλικαρνασσού καθώς εκτός από τα οπαδικά έχουν να χωρίσουν και "εδαφικά" θέματα. Δεν λείπουν οι συγκρούσεις με άλλους οπαδούς καθώς ακολουθούν την ομάδα τους σε κάθε αγώνα όπου και αν αγωνίζεται.

Παναχαΐκή ΓΕ

Η πρώτη αναφορά για το ποδοσφαιρικό τμήμα υπάρχει το 1899 στον τύπο της εποχής. Ιδρυτής του ήταν ο επιφανής των Πατρών Άρθουρ Μόρφυ (Arthur Morphy), ιρλανδικής καταγωγής, όπου διετέλεσε διοικητικός παράγοντας της Παναχαϊκής και από τους πρώτους παίκτες του ποδοσφαιρικού τμήματος. Η ΠΑΕ Παναχαϊκή 1891 είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στην πόλη της Πάτρας. Συστάθηκε ως ποδοσφαιρικό τμήμα της Παναχαϊκής Γυμναστικής Ένωσης (Π.Γ.Ε.) το 1899, οκτώ χρόνια έπειτα από την ίδρυση του αθλητικού συλλόγου (1891).Έδρα της ομάδας αποτελεί το Στάδιο Παναχαϊκής «Κώστας Δαβουρλής», χωρητικότητας 11.321 θέσεων, το οποίο βρίσκεται στην συνοικία Αγυιά της Πάτρας.Η Παναχαϊκή είναι μία από τις πιο ιστορικές ομάδες της χώρας καθώς μετράει 26 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής και ο πρώτος επαρχιακός σύλλογος (εκτός Αττικής & Θεσσαλονίκης δηλαδή) που κατάφερε και αγωνίστηκε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση κερδίζοντας την συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της περιόδου 1973-74, μέσω της κατάκτησης της 4ης θέσης στο Πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου (1972-1973). Αποκαλείται συχνά από τους φίλαθλους της αλλά και γενικά ανά την ελληνική επικράτεια και όχι μόνο ως «Μεγάλη Κυρία της Πελοποννήσου».

Nortenos Patras

Έτος ίδρυσης 2010, χρονιά συμβολική για την οπαδική ιστορία της ΠΑΝΑΧΑΪΚΗΣ .Το καλοκαίρι εκείνου του έτους ,μια μικρή ομάδα ατόμων ,ενεργών οπαδών στα διάφορα club οπαδών που υπήρχαν τότε ,πήραν την απόφαση να σκεφτούν λογικά και να κινητοποιήσουν οπαδούς της ομάδας με στόχο την δημιουργία ενός δυνατού οργανισμού,συνδέσμου,συλλόγου,όπως θέλει ο καθένας το ορίζει ,με απόλυτο στόχο την διάδοση και υποστήριξη της ιδέας της ΠΑΝΑΧΑΪΚΗΣ σε όλη την πόλη και όχι μόνο.Δυστυχώς οι προσπάθειές για την ενοποίηση όλων των συνδέσμων,για διάφορους λόγους δεν στέφθηκαν με επιτυχία,παρ΄όλα αυτά ήταν ειλημμένη η απόφαση να προχωρήσει με σκοπό να γίνουν πράξη τα οπαδικά τους όνειρα ,με βασικό μας μέλημα τη δημιουργία ενός οπαδικού πυρήνα που θα στέκεται πλάι στον σύλλογο για να βοηθήσει στην άνοδο του σε όλα τα επίπεδα. Αυτά τα 5 χρόνια ο σύνδεσμος βήμα-βήμα έχει προχωρήσει σε πρωτοποριακές κινήσεις τόσο στην κερκίδα της ομάδας ,όσο και στην δραστηριότητα του μέσα στην πόλη ,έχει καταφέρει ,ε να κινητοποίησει αρκετούς και κυρίως την νέα γενιά ώστε να έρθουν πιο κοντά στην ομάδα ,κάτι που φαίνεται μέσα από τις εγγραφές νέων μελών αλλά και στη στήριξη φίλων της ομάδας σε πολλές από τις δράσεις μας. Η ΠΑΝΑΧΑΪΚΗ ,είναι ο μοναδικός λόγος ύπαρξης τους .Ούτε για προσωπικούς λόγους ,ούτε για άλλους λόγους ασχολούνται με τον σύλλογο .Χωρίς πολιτικές εκφράσεις σε κάθε τους δραστηριότητα,στην πόλη,στο γήπεδο ,είτε μέσα από αυτό το χώρο ,είμαστε εδώ παρόντες για να προασπίσουμε το συμφέρον της ομάδας θέλοντας η πορεία αυτής ,να είναι παράλληλη και με την πορεία του οπαδικού κινήματος.Όμως τίποτα στη ζωή δε γίνεται μόνο του, στην πόλη αυτή και στην ομάδα αυτή,για να πετύχουν τα πράγματα χρειάζεται αφύπνιση,ενεργοποίηση ,υπομονή και επιμονή για να δούμε καλύτερες μέρες.Αυτή είναι και η διαφορά με τους άλλους οπαδούς όπου στεγάζονατι στην πόλη. Κάθε κίνηση ,κάθε στήριξη εξαρτάται από αυτούς προσωπικά. Αποτελεί στοίχημα να μην χαθούν άλλες γενιές φιλάθλων και οπαδών.Η νέα αρχή έγινε μετά την εποχή του καταστροφέα Κούγια, που απαξίωσε την ομάδα σε όλη την πόλη,με το να παίζει μπροστά σε 300 άτομα,θα δώσει νέα ώθηση στην ομάδα και στον σύνδεσμο.Τα όνειρα και οι προσδοκίες τους δεν έχουν ταβάνι. Από την χρονιά που ιδρύθηκαν,βιώσανε τα χειρότερα οπαδικά χρόνια της ομάδας ,την εποχή που ο κοντός έκανε τα πάντα για να διώξει όλους από το γήπεδο.Αυτοί άντεξανε και συνέχισαν,δεν τα παράτησαν γιατί ήξεραν ότι θα έρθει η στιγμή της αλλαγής,μια καινούργια μέρα.

Navajo Antifa

Ο σύνδεσµος «Navajo Antifa» µετράει αισίως 12 χρόνια ζωής. Το όνοµα του club προήλθε από την οµώνυµη φυλή Ινδιάνων, «η οποία είναι γνωστή για την αυτονοµία και την ανεξαρτησία, το θάρρος και την αγωνιστικότητα, καθώς και την αξιοπρέπεια των ερυθρόδερµων», όπως µας λένε και συνεχίζουν: «Τα µέλη του συλλόγου είναι οπαδοί της Παναχαϊκής, έχουν πολιτικό χαρακτήρα, είναι ενάντια στο ρατσισµό, τον φασισµό, το σύγχρονο ποδόσφαιρο και αγωνίζονται για µια καλύτερη ζωή µέσα και έξω από τα γήπεδα. Σε αυτά τα πλαίσια οι «Navajo» είναι ανεξάρτητοι, και κάθετα αντίθετοι σε κάθε είδους οικονοµικά -και όχι µόνο- συµφέροντα που έχουν να κάνουν µε την εµπορευµατοποίηση της ζωής και του ποδοσφαίρου και ενάντια στην «βιοµηχανία» που θέλει τους οπαδούς πρόβατα-καταναλωτές χωρίς άποψη και ιδέες, ενώ τους οργανωµένους ως στρατό του εκάστοτε προέδρου.Σε µια τέτοια κατάσταση οι υγιείς οπαδοί όλων των οµάδων µπορεί να είναι ποδοσφαιρικά «αντίπαλοι» για 90 λεπτά, αλλά όχι εχθροί. Οι εχθροί δεν βρίσκονται στο χρώµα των κασκόλ της αντίπαλης κερκίδας, ούτε στο διαφορετικό χρώµα της φυλής».